سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
56
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
مع ذلك كله تلاحق الرمي فلا يجزئ الدفعة و إن تلاحقت الإصابة ، بل يحتسب منها واحدة ، و لا يعتبر تلاحق الإصابة . شرح فارسى : ح : مرحوم مصنف مىفرماين : شرط است سنگ مورد استفاده بكر يعنى تا به حال با آن رمى نشده باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اين است كه تابحال با آن رمى صحيح نشده باشد ( مراد از صحيح اين است كه بجمره اصابت كرده باشد ) . بنابراين اگر بدون نيّت آن را بجمره زده باشند يا با نيّت قربت پرتاب شده ولى به آن برخورد ننموده باشد از بكر بودن خارج نشده و مىتوان آن را به كار برد . نكته قابل توجه اينستكه علاوه بر تمام خصوصيات و شروطى كه تا باينجا گفته شد لازم است ريگها را يكى پس از ديگرى بطور تدريج و پشت سر هم استفاده كرد لذا اگر هرهفت ريگ را در مشت گرفته و يكجا بجمره پرتاب كنند مجزى نيست اگرچه در وقت اصابت متلاحقا و پشت سر هم به آن بخورند بلكه در اينجا يك اصابت بيشتر حساب نشده و بر رامى لازم است شش ريگ ديگر استعمال نمايد . لازم بتوضيح است كه اصابت ريگها لازم نيست بطور تلاحق و تدريج باشد بلكه چنانچه گفتيم پرتاب و رمى هريك بايد واجد اين خصوصيت باشد . در نتيجه اگر ريگها را دانهدانه و پشت سر هم بجمره زد ولى در وقت اصابت با هم و در يك زمان به آن خوردند صحيح و مجزى است .